KAFAMI KUMA GÖMÜP BENDEN BAĞIMSIZ OLARAK HER ŞEYİN DEĞİŞMESİNİ İSTİYORUM

 evet başlık zaten yeterince açık bir şeyler yapmaya çok korkuyorum.hayatımı değiştirmeye çok korkuyorum konfor alanı diyin ne derseniz diyin ama ben çok korkuyorum bunları yazmaktan ise utanmıyorum.şu dünyada anlayamadığım çok şey oldu çok şey yaşadım ben hiçbirini anlamadım hani insan ailesini bile anlayamıyor ki annemi babamı anlayamıyorum kendimi anlayamıyorum aslında kendimi anlıyorum da geri kalan kişileri anlayamıyorum.insanlar çok garip herkesin kendi düşüncesi var ve onların doğru olduğunda çok ısrarcı insan denilen şey bu kimse suçlu değil o yüzden benim de kimseyi suçlamamam lazım di mi ama yok işte öyle olmuyor çok kırgınım ben insanlara ve suçluyorum da işte tüm travmalarım böyle asosyal olup hayata karışamamam her şeyden çok korkmam hep yaşadıklarımdan kaynaklı yaşadığım psikolojik ve fiziksel travmalardan başka açıklaması olabilir mi?evet gayet de onlar çünkü bir insan atandığına sevinmez mi ben sadece korkuyorum sadece korkuyorum sıkılıyorum evden çıkmak istemiyorum beni kim iyileştirecek ne yapacağım ben?sürekli düşünüyorum o dayakları yemek zorunda mıydım ben hastaneye götürselerdi çok daha farklı olurdu ne olmuş olurdu kendime güvenirdim değer verildiğini anlardım bana bir birey olarak ama hayır hep içine kapanık kimsenin önemsemediği birisi oldum bu yüzden sürekli görünmez gibiydim saçma milletin kafasını çevirdiği birisi oldum her şey içime batıyor bu yüzden.yıllar geçti üstelik ben evdeyken yılları da durduramıyorum geçmişi de değiştiremiyorum akamıyorum da şu anda değilim ne yapacağım ben ne yapacağım?sayfalarca yazsam düzelir mi kendimi sevebilir miyim?ne yapacağım ben ne yapacağım sürekli dönüp dolaşıp aynı yere geliyorum sürekli ne yapacağım Allahım