hayaldünyası

 evet başlık zaten yeterince açık bir şeyler yapmaya çok korkuyorum.hayatımı değiştirmeye çok korkuyorum konfor alanı diyin ne derseniz diyin ama ben çok korkuyorum bunları yazmaktan ise utanmıyorum.şu dünyada anlayamadığım çok şey oldu çok şey yaşadım ben hiçbirini anlamadım hani insan ailesini bile anlayamıyor ki annemi babamı anlayamıyorum kendimi anlayamıyorum aslında kendimi anlıyorum da geri kalan kişileri anlayamıyorum.insanlar çok garip herkesin kendi düşüncesi var ve onların doğru olduğunda çok ısrarcı insan denilen şey bu kimse suçlu değil o yüzden benim de kimseyi suçlamamam lazım di mi ama yok işte öyle olmuyor çok kırgınım ben insanlara ve suçluyorum da işte tüm travmalarım böyle asosyal olup hayata karışamamam her şeyden çok korkmam hep yaşadıklarımdan kaynaklı yaşadığım psikolojik ve fiziksel travmalardan başka açıklaması olabilir mi?evet gayet de onlar çünkü bir insan atandığına sevinmez mi ben sadece korkuyorum sadece korkuyorum sıkılıyorum evden çıkmak istemiyorum...

 ben atanmışım ama mutlu muyum bilmiyorum istediğim şeyler bunlar mıydı şimdi beni neler bekliyor sürekli bunları düşünüyorum ben ne yapacağım?çok farklı bir şehir ve ben çok asosyal bir insanım ben tam olarak ne yapacağım son günlerde de sürekli bunları düşünüyorum.ben ne zaman kendime mutluluğu yakıştıracağım ne zaman bu hayata ne zaman güleceğim?sürekli şöyle olmasaydı böyle olmasaydı şunu yapacaktım bunu yapacaktım al atandım işte bütün bahaneler bitti mi yoksa içim her zaman olduğu gibi yaşayamadıklarımda mı?kendimi mutlu etmek için birkaç parça kıyafet aldım ama yok olmuyor işte anca üzülüyorum ben sürekli üzülüyorum;(elimde gece gündüz telefon bilgisayar kitap okuma da Allaha emanet kitabı geçtim en son yabancı dizi olarak dexterı izledim bitti odak sürem mahvolmuş durumda tabi sürekli üzüle üzüle sürekli düşünmüyüm diye telefona yapışık şekilde yaşayınca.Allahım ben napacam Allahım bilmiyorum bana yardım et lütfen Allahım yardım et hayatımın her anına lütfen