hayaldünyası

o akşam yine her zamanki gibi oluyordu aşağı yemeğe inmek mecburiyetindeydim ama canım hiçbir şey yapmak istemiyordu baskı duymamak laf duymamak için aşağı iniyordum...yine uzun uzun kasvetli bakışlar söylenecek ama söylenemeyen sözlerin gerginliği herkesin birbirine olan nefreti görünmez duvarlar akşam yemeği her zamanki gibi işkence oluyordu benim için.Yavaş yavaş odamdan çıkıyordum merdivenlerden inerken aile üyeleri oturmuş beni bekliyorlardı geniş bir masa loş ışıklar iner inmez annem homurdanmaya başladı niye geç kaldın diye bense her zamanki soğuk kanlılığımla biraz uykum vardı ondan dedim artık hiçbir şey duymak istemiyordum ama annem başka şeyleri kurcalamaya başladı sordukça soruyor bunun bir sonu olmayacağını düşünüyordum ki araya babam girdi neyse dedi noldu sizin şu miras meselesi babam beni öyle güzel kurtarmıştı ki ama kendisini nasıl bir topa getirdiğinin farkında değildi ah baba ah.Kardeşlerim şakalaşıyorlardı ben en büyük ve 2 kardeşim daha vardı biri kız biri erkek,k...