Yalnızsın şu gökyüzünün altında 

Ellerin var tutmuyor gözlerin var görmüyor üzüntüden sen kendine acımıyorsun başkalarından sevgi bekliyorsun 

Ne bugünü yaşıyorsun ne dünden çıkabiliyorsun ne gelecek için hazırsın 

Üzülüyorsun boyuna bir faydası varmış gibi sana 

Yazık ediyorsun hayatın başka tekrarı yok geçip giden günlerin hesabını alamayacaksın yine de çıkamıyorsun kendinden kaçamıyorsun kederinden 

Yorgunluk gelip geçici dön bak hayatına noluyor öğren tutanacak dal ararken ömrün bitiyor 

Kim üzülecek bu yaşadıklarına anlayamadın hala 

En zenginler bile satın alamaz zamanı 

Ölüm eşitleyecek tüm insanları 

Yorma kendini eninde sonunda toprak olacaz kederlerin hepsini dindirecek acıları yok edecek 

Kim üzüyorsa seni ölümsüzlük iksirini bulmuş mu sanki 

Hayatı kimse ele geçirememiş sana mı kalacak bunca keder gam üzüntü 

Otur düşün harcama bu güzel günlerini geçmiş geçmiştir bitti 

Tekrarı var mı düşün herkes geçip gitti

Nerde o dünya güzelleri dünyanın en zenginleri 

Sev kendini sana verilen bedeni 

Üzme kendini ne düne gücün yeter ne yarına bugünü yaşa 

Yazık etme koca bir ömre 

Sev kendini kendinden başka biri yok şu dünyada 


Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

GEÇMİŞE ÖZLEM