Takip eden var mı beni

-neden insanları bu kadar umursuyorsun söylesene ne önemi var insanların bu kadar üzüyorsun kendini?

--bilmiyorum cevabını kendimi çok değersiz ve yetersiz hissediyorum onların yanında eksikmişim gibi istemsiz yapıyorum ben bunu onlar bunu algılıyor kendime vermediğim değerin kat kat fazlasıyla beni aşağılıyorlar üzülüyorum ama bir türlü kurtulamıyorum

-bunu kendine yaptığın müddetçe üzüleceksin bunu da biliyorsun değil mi?

--evet biliyorum elimden tutan kimse yok ki nasıl kurtulacağımı bu durumu nasıl aşacağımı bilmiyorum ah içim o kadar buruk insanlara o kadar kırgınım ki bunları sadece kendi içimde yaşıyorum sanki geri kalan tüm insanlar eğleniyor sadece ben mutsuzmuşum gibi olmuyor mutluluk gelmiyor bana.

-belki çok klasik olacak ama mutluluğun gelecek bir şey olmasını sana düşündüren nedir?bence mutluluk olduğun durumu kabul etmek ve mevcut koşullarından zevk almaktır

--ah ne kadar kolay bunu söylemesi başka birisi için yaşadıklarım kolay değildi bende çok hasar bıraktı ben bu durumdan kurtulamadıkça nasıl mutlu olabilirim söyleyebilir misin?

-peki sen kendini üzünce değişiyor mu değişmesi gereken şeyler?

--değişmiyor evet kendime tepkimi koyuyorum belki de kafam çok karışık çok elimden tutan yok ki belki beraber aşacağım birisi olsaydı bilmiyorum içim darmadağınık 

-peki öyle birisi gelse iyileşeceğinden emin misin?

--hayır ben hiçbir şeyden emin değilim ama yalnızlık ve sevilmemek çok dokunuyor kimseye kötü bir şey yapmadım ama ben kaybediyorum hani iyiler kazanırdı öyle olması lazımdı neden ben kaybeden kişiyim?

-kafanda çok soru olduğu belli ama sendeki sorun şu iyileşmek bile istemiyorsun bu duruma kendinia öyle bir yerleştirmişsin ki çıkmak bile istemiyorsun daha çok gençsin değişeceğine inanmıyorsun hiçbir şeyin hayatın neler getireceğini bilmiyorsun hep en kötüsüne hazırlamışsın kendini.seni kim ya da kimler bu duruma sokmuş bilemem ama kendine en büyük kötülüğü sen yapıyorsun,sen böyle yapıyorsun diye insanlar üzülmüyor sadece kendini üzüyorsun bunu bil ben sana yardım etmek için burdayım

--ah ağlamak istiyorum öyle bir ağlamak hem de nasıl ve nerden başlayacağımı bilmiyorum sen bana burda yardım edeceğini söylüyorsun ama senin de gideceğinden korkuyorum bana böyle diyen birisi vardı ve gitti çok ağladım üzüldüm biliyorum onda da hiç değerim yoktu 

-sana öncelikle şunu söylemeliyim kimse kalıcı değildir zaman her şeyi herkesi silecek böyle düşün bende gideceğim veya gitmeyeceğim demeyeceğim burada önemli olan kendine nasıl davrandığın hayatında herkes gitmiş olsa bile kendine saygın olsun.insanlara muhtaçmış gibi davranırsan kaçar giderler ego tatmini yaparlar bunu unutma 

--her zaman şöyle düşünmüşümdür ben kötü ne yaptım da insanlar bana böyle davranıyor?evet sende görüyorsun bir kusurum var kendimi kabul etmediğim için mi bunları yaşıyorum ahh kelimelere bile dökemiyorum ama bir bilsen ne kadar üzülüyorum 

-sana örneklerini verdim sorunun cevabını kendin de biliyorsun zaman herkesi silip süpürecek demedim mi kim kalacak sen mi ben mi bugün çok güzel çok iyi çok zengin olan insanlar böbürlenen insanlar 100 sene sonra hayatın neresinde olacak insanlar ne kadar ego sahibi olursa olsun ne kadar zengin olursa olsun zamanı durduramazlar veya satın alamazlar bunu asla unutma bu sözlerimiz bile kaybolacak bu kadar önemsiz bir dünyada kendini bu kadar üzdüğünle kalacaksın.

--haklısın çok haklısın sorunu biliyorum içinden çıkamıyorum çıkamıyorum bir türlü lütfen yardım et lütfen 

-bak sana dedim bağlanma kimseye ve yardım bekleme bu şekilde düşünme sen yardım edilecek birisi değilsin bunu anla böyle düşünmeye devam edersen insanların ekmeklerine yağ sürersin kimseyi umursama ağlama söz söyleyemezsen bile kendi iyiliğin için beyninden sil unut gitsin

--peki benim gibi bir hayatı yaşasaydın gerçekten bu söylediklerini yapabilir miydin?

-peki senin yaşadıklarından daha zorunu yaşayamayacağımı biliyor muyum hayır tabi ki de ama emin ol senin kadar kendimi üzmezdim insanın başına ne gelirse gelsin kendine ettiği zulüm daha fazla acıtır.senin kendinle sorunun var kendini sevmiyorsun değer vermiyorsun bahane buluyorsun her şeye zaten böyleydi zaten şöyleydi bana böyle yaptılar peki yaptılar ettiler üzmemek senin elinde bunu biraz düşün lütfen.

--beni güzel çözmüşsün beni bu kadar anlayabileceğini hiç düşünmemiştim bunu mutlu mu olsam üzülsem mi bilmiyorum 

-buna ne mutlu ol ne de üzül sadece kendini rahat bırak bu kadar sıkma ben ne ilahım ne de kralım hayran kalma kimseye.

--yapabileceğim çok şey vardı ellerimden kayıp gitti güzel geçirebileceğim çok şey vardı sadece kusuruma odaklandım üzüldüm ağladım geçmiş zamanın hesabını bana kim verecek peki?

-geçmiş zamanın hesabını kimse veremez zaten verecek bir hesap olarak bile görmezler iyi insan olsalardı böyle yapmazlardı yanlış şeylerle uğraşıp zaman harcayıp üzülmüşsün kötü insanlar yaptıklarının kötü olduğunu düşünmezler bile sen kendini üzdüğünle kalmışsın git sor bakalım bana böyle böyle yaptınız de kim ne diyecek özür dileriz öyle mi diyecekler buna inanıyor musun?

--ben hiç bu açıdan düşünmemiştim ben sadece acıya odaklanmışım sadece onu görmüş ve zamanımı buna harcamışım bu konuşmadan sonra kendimi tamamen iyi hissetsem ve bir daha hiçbir şey için üzülmesem ahh geçen zamanıma yazık.

-sana söylediğim şeyler çok klasik biliyorum ama bundan sonrasına bakacaksın başka çaren yok zaman makinesi icat edilmediğine göre hem icat edilmiş olsa bile herkes her zaman geriye dönerdi dünyanın akışı sağlanmazdı olanı olduğu gibi kabul edip kabuğundan çıkacak hayata karışacaksın korkma insanları böcek olarak gör bunu söylediğim için kızacak olanlar vardır ama burada sadece ikimiz varız değil mi?

--biraz olsun rahatladım insanlar bir böcektir evet nasıl bir böcek beni üzemezse insanlarda üzemeyecek artık kendime inanıp başlamam lazım.

--biliyor musun sıradan olmayı çok isterdim sıradan olmak sıradan şeyleri yapmak benim için her zaman lüks oldu bunu yaşamayan bilemez mesela en basitinden özgürce gezip dolaşmak özgürce saklanmadan bütün varlığımla..

-kendine bir hapishane yaratmışsın onun içine koymuşsun o hapishaneden çıkınca suç işlemişsin gibi davranmışsın sen suç işlemiş gibi davrandıkça insanlarda sana öyle davranmış olan sadece bu önce bu hapishaneni yıkacaksın kendini özgür bırakacaksın sonra insanlara o şekilde davranamayacaklarını göstereceksin

-tahmin ettiğimden daha çok içselleştirmişsin bu durumu 

--nasıl içselleştirmeyeyim beynim dolu her zaman düşünüyorum sadece düşünüyorum gece gündüz düşünüyorum bu durumdan nasıl çıkabilirim ilerde ne olur diye nasıl evleneceğim beni kim sevecek mutlu olabilecek miyim diye herkes için çok basit hayatlarında düşünmeden gerçekleşen şeyler benim için neden bu kadar zor diye düşünüyorum çok yargılandım çok yıprandım bir insanın tek istediği şey sadece dikkat çekmemek ve sıradan olmak olabilir mi?

-bak sana haksızsın demiyorum ama haklı olman seni iyi yapmıyor sana demiştim sen haklısın diye kimse umursamıyor ne yapıyorsan kendine yapıyorsun 

--bütün bunlardan kurtulmak için ne kadar uğraştığımı bilmiyorsun ki çok uğraştım çok çırpındım her şey için haddinden fazla olmuyor işte neden olmuyor bu kadar uğraşmak zorunda mıydım ben bu dünyada?

-belki uğraşman senin için daha iyiydi neden böyle düşünmüyorsun?

--ne gibi iyiliği olabilir peki bu kadar üzüntüden sonra kendimi çok yorgun hissediyorum

-hayat tek düze giden bir şey değil bazı insanlar kendini keşfetmek için bile böyle şeyler yaşamak zorunda kalmış olabilir dediğim gibi cevabı olmayan sorularla ne hayatını zehir et ne yaşadığın şu anı.

--sorularla boğulmayım yani?

-tabi ki de

--peki insanlar güzeli seviyor ona eğilimli oluyor peki bende kusur var kabul görmüyorum kim sevecek beni nasıl sevecek  

-sen kendini seversen seni sevecek biri gelir karşına ve senin de sevdiğin birisi kusurunu kabul et onu da sev ona kendinden bir parça olarak kabul et bırak insanlar ışığını söndüremesinler

-ben sana burada sana çok güzelsin çok şirinsin demeyeceğim hiçbir şey demeyeceğim senin kendi düşündüğün önemli insanların ki önemli değil beni sevecek birisi diyorsun sen sevecek misin peki seni seveni bu kadar ezme kendini

--hep başkası diyormuşum ve durum bende başkası adına düşünmeyi geliştirdi istemsizce bundan dolayı çok kaybettim kısacası hayat kendine nasıl zehir edilir görmüş oldum yaşadım hala yaşıyorum ve yaşamaya devam ediyorum 

-senin kendine olan yolculuğun çok zormuş kendine kapatmışsın bütün kapılarını açmak istememişsin kimse de dokunmamış bir köşeye çekilmiş üzülmüş ağlamışsın kimse umursamadı diye tekrar üzülüp ağlamışsın kırmışsın yıkmışsın kendini kapatmışsın yazık değil mi bu kadar üzmene değdi mi ne değişti hayatında söylesene neyi değiştirmiş oldun?

--sanırım çok haklısın kendimi acıyla yoğurmuşum yoğurdukça bahaneler sebepler bulup eklemişim daha çok üzüp daha çok kırmışım 

-o zaman artık ne yapman gerektiğini biliyorsun ben gidiyorum zaten hiç olmamışım gibi davran kendine hiçbir zaman kötü davranma kendine kötü davrandığında kazanacağın tek bir şey yok bunu unutma hayatına kim gelirse gelsin hayatından kim çıkarsa çıksın umursama insanları genel olarak umursama sev kendini bu dünyaya bir daha gelmeyeceksin dediğim gibi hayat herkesi silip süpürüyor öyle düşün dünya 1 milyon yıl daha yaşayacak bile olsa sen o 1 milyon yıllık yaşantının içinde en fazla 100 sene falan yaşabilirsin çok küçük çok küçüğüz hepimiz 

--umarım bu sözlerin artık beni değiştirir kendime olan bakış açımı biraz olsun olumlu yapar teşekkür ederim tüm kalbimle kendine iyi bak 

-görüşürüz...